از پشت پنجره‌ها و پرده‌ها در شب، نور چراغ‌های سبز، قرمز و زرد روی درخت معلوم بود و برای من دیدن‌شان نشانه خوش‌یمنی، نشانه حضور بود. کاج‌ها ردیف شده بودند با بویی که دیوانه می‌کرد. مدت‌هاست که درخت‌های چینی بو ندارند، بیشتر آدم‌ها هم دیگر نیستند و دیدن یا ندیدن چراغ‌ها هم معنایی ندارد.

صبح جمعه با گوشه شماره ۲۴۹ را بشنوید با حال و هوای کریسمس و آغاز زمستان:

 

این سری آهنگ‌های کریسمسی را هم یاسمن، دوست نادیده گوشه، انتخاب کرده است.

 

نقاشی: هاسویی کاواسه، نقاش ژاپنی

2 نظر دربارهٔ “صبح جمعه با گوشه؛ کاج‌های خاموشِ روبه‌روی خانه ما”

  1. چوران,

    سخت میگیری نمرا. سخت. رها کن بره رئیس.

    نگو کاج چینی. بگو کاج سرمایه‌داری.
    به حال مرده هم حرفی برای گفتن داره. dead can dance لابد. یه عمری دخترای جوون تو سرداب نمور تند تند قالی بافتن و نتیجه کار با تشرهای جانی آیوی کاشونی عالی از آب در میومد. الان دیگه کارگر چینی همینه که هست. چون اون چهره‌ی تاریک حقیقت نمایان شده به این معنی نیست که آخر دنیاست. از اون کاج چینی لذت ببر و از همون جا به سازنده‌هاس سلام برسون. سخت نگیر ببین بلده برقصه. این از مرده‌هاش. آدمها هم هستن. خیالت راحت فقط گیج شدن. ترسیدن. نمیخوان بیرون بیان.
    ——
    هنوز نشنیدم ولی مشتاقانه میخوام اون تگ اسکروچ رو پیدا کنم. و به روایت فیروز. دم کریسمس یادش می افتی، نه؟!
    —–
    جالبه ساوندکلاود فیلتر نیست ولی اطلاعات کاربرا از رو cdn بارگذاری نمیشه. چون کروم نمیتونه tls handshake رو کامل کنه. ولی آخرین نگارش فایرفاکس (کوانتوم) اوکی هست. محض اطلاع.

  2. چوران,

    اوکی! این اسکروچ :
    https://www.youtube.com/watch?v=JWwSVOo5K_k

    این هم فیروز :
    https://soundcloud.com/sherifgihad/j9xdvhqltn8q
    این بغل صفحه‌ی گوشه تو ساوند کلاود، ”یابا لا لا“ رو کلیک کردم محض دل خوشی؛ که چندمین ترانه این رو خوند. شاید موسیقی و کیفیت ضبظ خوب نباشه (اون بالا نوشته نوادر و صدای فیروز هم خیلی جوونه. اینش خیلی خوبه) ولی من که خیلی خوشم اومد. شعرش شاهکاره. برادر شریف، شعرش رو هم گذاشته. باز برادر شریف گفته ”فيروز سنة 1952 ، تأليف و تلحين الاخوان رحبانى“.
    به هر حال گفتم اینجا بذارمش که دیدم یه اسکروچ هم بذارم خوبه لابد. اون کار استاد هالوپاینن اولین چیزی بود که به ذهنم رسید.