نظر عجیب غریبی ندارم! فقط میتوانم بگویم گوشه را دوست دارم و مدت‌ها بود دنبال یک سایت جمع و جور فارسی زبان میگشتم که مطالب کوتاه و خواندنی داشته باشد. سایتی که دارای این امتیازات باشد:
سلیقه‌شان خوب باشد،
ادعا نداشته باشند،
نوشته‌هایش چیزی را به رخ خواننده نکشد
و یک گروه پشتش باشد که درست هم را پیدا کردند و کار گروهی را بلد هستند.
تا به اینجا گوشه دارای این امتیازات بوده وامیدوارم، بسیار امیدوارم که همین روند را طی کند و همین‌طور آروم آروم پیش برود و بهتر شود. سایت هم از چیزی که اول بود بهتر شده.

طاهره عبدلی

به نظر من لوگو قدیمی مثل امضای گوشه بود و جاش خالی هست. گوشه رو من آبی نمی بینم دو ترکیب آبی برای گوشه به من گرمای گوشه رو نمی ده و به خصوص دو سطح غیر برابر برای دو رنگ آبی صرفا برای جدا کردن حروف. کارتون خیلی عالی هست و به عنوان طرفدار خواستم بگم این قضیه رو.

سیامک کشف‌الایات

گوشه رو من توی یه وب‌گردی برای نمی دونم چی پیدا کردم؛ اما وقتی دیدمش انقدر هیجان‌زده شدم که تا از سر کار رسیدم خونه نشستم و ده بیست تا پست‌ش رو پشت سر هم خوندم. از اونجایی که وبگردم و توی چند تا سایت هم کار کرده بودم، تا گوشه رو دیدم فهمیدم که چه لعبتی پیدا کردم و همون موقع به کلی آدم معرفیش کردم.کارهای ترجمه شده همه روون و ساده و دلچسب انجام شده اند، عکس‌ها، موسیقی‌ها، خوردنی‌ها، همه کاملا معلومه که با جون و دل گلچین شدن و صرفا برای پر کردن صفحه پست نمی‌شن.

سحر صدارت

بهترین بخش گوشه، بی گفت‌و‌گو، صبح جمعه با گوشه است. بهترین نویسنده گوشه هم نمراخان است که لازم است هرچه زودتر انشعاب کند و سایت خودش را به اسم صبح جمعه با نمرا راه بیندازد.

نمرا

رییس صبح جمعه با گوشه

در مدتی که گوشه را می خوانم این ایرادها را در آن دیدم که امیدوارم رفع شوند تا گوشه بهتر شود. سرعت بازشدن سایت کمی کند است، شاید امکان تهیه سرور سریع و گرانتری برای گوشه وجود نداشته باشد ولی به هرحال این ایراد وجود دارد. گوشه تقریبا روزی یک مطلب منتشر می کند که کم است و به نظرم باید این تعداد را افزایش دهد تا مخاطبانش را برای ساعت های زیادی بی مطلب نگذارد. بعضی بخش های گوشه مدت زیادی به روز نمی شود ولی بعضی بخش ها مثل موسیقی و کتاب گاهی چند روز در هفته مطلب دارد. لوگوی قبلی گوشه که رنگی رنگی بود را بیشتر از این لوگوی آبی دوست داشتم.

مانی

بار اول که این صفت‌های دیدنی، شنیدنی، خواندنی و… رو روی تب‌های وبسایتتون دیدم پیش خودم گفتم این واقعا” یه ایده خوبه! مطالبتون نه لوسه، نه تکراری نه کپی. هنوز متعجبم که چرا تعداد طرفداراتون انقدر کمه امیدوارم یه کاری براش بکنید… موافقم که خوش سلیقه‌اید، مطلباتون چیزیو به رخ نمیکشه و… آفرین!
دمنوش بادرنجبویه! هم چیز جالبی بود که امتحانش کردم وقتی مطلبتون رو خونده بودم!

رسام رستمی

در این مدت، به گوشه‌هایی سرک کشیدم که احتمالاً بدون شما آن را نمی‌یافتم. دیدنی‌ها را دیدم، شنیدنی‌ها را شنیدم، خواندنی‌ها را خواندم. از رفتنی و ساختنی‌ها و به‌ویژه خوردنی‌ها هم لذت بردم اما حیف که از سر ِ تنبلی، نرفتم و نساختم و …
به‌گمانم گوشه آرام آرام، جایش را باز و مخاطبشان را پیدا می‌کند. خوشحالم که اینقدر صبورید و به دور از هیاهو، هر روز بهتر از پیش می‌شوید.

میترا هاشمی

از همون اول، بی‌ادعا، بی‌حاشیه و بسیار دوست‌داشتنی، از همه بیشتر بخش موسیقی؛ ناشنیده‌های دوست داشتنی. اما خوشمزه‌ترین نوشته هم اون بستنی یخی هیجان‌انگیز وسط گرما بود که حتی با کمی تغییر در دستورش باز هم عالی شد. پویا بمونید.

کافه خرید

“گوشه” یک مجله مجازی با سبک نو و پر محتواست. گوشه از ”سینما، موسیقی، کتاب، سفر، شکم” مینویسه، با محتوای خود‌نوشته بدون نمونه‌برداری یا کپی‌-برداری از دیگران، با هدف “دوری از گناه نابخشودنی تنها‌خوری!” نوشته‌های گوشه کوتاست که واقعا بهانه وقت نداشتن توشون نمی‌گنجه. انتخاب موسیقی گوشه کم‌ماننده، با آهنگ‌هایی‌ از ایران و گوشه‌های دنیا، با سبکهای نو که کمتر در رسانه‌ها شنیده می‌شه. در گوشه‌ جاهای دیدنی‌ و کتابهای خواندنی معرفی میشه که در مجلات یا رسانه‌های فارسی‌زبان دیگه کمتره. خوشحالم که یه مجله اینترنتی فارسی‌زبان رنگین و سنگین مثل “گوشه” متولد شده: پرمحتوا، خود‌نوشته، با طراحی زیبا، و بدون تبلیغات.

احمدرضا هدایت

به یاد نمیارم که از کجا با گوشه آشنا شدم ولی به احتمال زیاد آشناییم یا از طریق فیسبوک بوده یا وبلاگ آزاده ولی به هر حال خوشحالم که اینجارو پیدا کردم. مهمترین خصوصیت گوشه برای من خلاصه بودن و رفتن سر اصل مطلب بدون حاشیه روی هست و دوم داشتن سلیقه همسو در مورد فیلم و موسیقی.

مهدی رشیدی