زنده شدن دختر رویاهای یک نویسنده

پوستر فیلم روبی اسپارکز، ساخته زو کازان ۲۰۱۲

پوستر فیلم روبی اسپارکز، ساخته زو کازان ۲۰۱۲

تصور کنید نویسنده‌ای هستید که یک بار یک شاهکار نوشتید و دیگر ایده‌ای ندارید. بعد آرام آرام به یک رومانس کلیشه‌ای معمولی می‌رسید و آن را با بی‌میلی بسط می‌دهید: آرام‌آرام می‌بینید آدمی که در نوشته‌ها آفریدید سر از خانه و زندگی‌تان درآورده. اولش شوکه‌اید و بعد او را به عنوان عشق واقعی و جاندار در زندگی خود، می‌پذیرید… ولی با وسوسه‌های تغییر و بازی با کسی که عاشق‌اش شده‌اید، چه می‌کنید؟

زو کاران، نوه الیا کازان ( کارگردان و نویسنده آمریکایی) آنقدر نوشت و نوشت تا بعد از یک دوره  پرشور نویسندگی در کالج ییل، فهمید مثل بقیه اعضای خانواده فقط می‌خواهد بنویسد و بنویسد. آنقدر نوشت تا توانست خیال‌هایش را فیلمنامه کند و فیلمنامه‌اش را فیلم و فیلم‌اش را بازی…

جایی کالوین، شخصیت نویسنده می‌گوید: در شرایطی قرار دارد که هر نویسنده‌ای می‌تواند گواهی دهدِ خوشبخت‌ترین، موفق‌ترین حالت است: در حالتی که کلمات از طرف او نمی‌آیند بلکه از درون‌اش سرازیر می‌شوند.

دختر موحنایی با چشمانی درخشان و وجود پرشورش در فیلم روبی اسپارکز آنقدر جهانی شد که ایده سورئال فیلم مستقل‌اش حالا در هالیوود به شدت طرفدار پیدا کرده.

بخشی از موسیقی فیلم را از اینجا بشنوید.

[schema type=”movie” url=”http://www.imdb.com/title/tt1839492″ name=”روبی اسپارکز، ۲۰۱۲” description=”تصور کنید نویسنده‌ای هستید که یک بار یک شاهکار نوشتید و دیگر ایده‌ای ندارید. بعد آرام آرام به یک رومانس کلیشه‌ای معمولی می‌رسید و آن را با بی‌میلی بسط می‌دهید: آرام‌آرام می‌بینید آدمی که در نوشته‌ها آفریدید سر از خانه و زندگی‌تان درآورده…” director=” Jonathan Dayton, Valerie Faris” actor_1=”زو کازان” ]

دو پرخور ایتالیایی

آنتونیو کارلوچو سرآشپز ثروتمند و محبوب ایتالیایی و صاحب رستوران‌های زنجیره‌ای کارلوچو در بریتانیا، قطر، کویت و … همراه با دوست و همکارش جنارو کونتالدو به ایتالیا برمی‌گردند.
آنها می‌خواهند بعد از سال‌ها کار در بریتانیا  در سفری دو نفره، شهرهای ایتالیا را با تجربه پخت‌وپز خیابانی و بیابانی و شخصی دوباره کشف کنند؛ غذاهای محلی را با طعم و بوی همان محل بپزند و به مردم در دُرست خوردن و لذت بردن از غذا کمک کنند.
بی‌بی‌سی، سری برنامه« دو ایتالیایی پرخور» را ساخته و شما را هر لحظه با دیدن روغن زیتون، ریحان، پنیر و پاستاهای ایتالیایی حریص‌تر می کند.

دو سرآشپز ایتالیایی عاشق غذا و طعم و مزه کشورشان در سفرهای جاده‌ای مختلف، می‌پزند و می‌خورند و می‌نوشند و بقیه را سهیم می‌کنند.
این قسمت درباره نحوه غذا خوردن بچه‌های ایتالیایی مقابل کامپیوتر و تلویزیون است که با غذاهای چرب، سریع و حاضری و همینطور شیرینی و شکلات‌های فراوان از سالم‌خوری فاصله گرفته‌اند.

خواب‌هایم را نقاشی می‌کنم

کاری از Maria Primachenko سال ۱۹۸۳

کاری از Maria Primachenko سال ۱۹۸۳

زن روستایی اوکراینی، درون‌گرا و طبیعت دوست، بدون مشق نقاشی، بعد از سال ها درگیری با بیماری فلج اطفال، دیوارهای خانه‌شان را با نقاشی‌های کودکانه و ابتدایی پوشاند. سبک نقاشی او آفرينش هنری بدون آموزش هنر( Naïve art) بود.
ماریا پریماشنکو (Maria Prymachenko) که سال ۱۹۰۸ به دنیا آمده، خودش گفته بیشتر این تصاویر را در خواب دیده و بعد با ترکیب‌بندی ابتدایی خودش با جانوران افسانه‌ای و فولکلور اوکراینی چنین چهره‌هایی را کشیده است. تنظیم روان و دقیق او از انواع پرندگان و گیاهان و حیواناتی مثل خرگوش و خرس و شیر و… قطعه‌های زینتی شگرفی را به وجود آورده که مقابله با شیطان را در داستان های اساطیری وتاریخی اوکراین نشان می دهد.  کارهایش پیرو احساسات و تجربه درونی و شخصي خودش است که ساده و بی‌تکلف حس و نگاهش را در مورد جریانات اطراف نشان می‌دهد؛ بی‌تکلف، شبیه مکرمه قنبری، نقاش پست مدرن مازندرانی که بدون تحصیل دیوارهایش را پر کرد از رویاهای رنگی غریب‌اش.

ماریا سال ۱۹۹۷ مُرد بدون اینکه در سبک هنر ابتدایی که خودش آفریده بود، تغییری دهد. کارهایش در نمایشگاه‌های جهانی نشان داده شد، در دنیا چرخید و همان سبک وارد مُد و طراحی لباس شد؛ با الهام از گیاهان و حیوانات تخیلی و فضای کودکانه نقاشی‌هایش حالا اتفاق دیگری در کنار آویزان کردن تابلوهایش بر درودیوار در حال وقوع است.